Kwa muda wa miaka 12, maisha yangu yalikuwa ya mateso na maswali yasiyo na majibu. Nilipofikisha umri wa miaka 23, hedhi yangu ilikoma ghafla bila sababu ya kueleweka. Nilijaribu kila njia kutembelea hospitali kubwa, madaktari bingwa wa wanawake, hata kutumia dawa za asili nilizoambiwa na marafiki, lakini hakuna kilichofanikiwa. Kila mwezi nilipokosa dalili za hedhi, moyo wangu ulizidi kukata tamaa.
Nilianza kuishi maisha ya upweke na aibu. Jamii iliniona kama mwanamke asiyeweza kupata watoto, na mara nyingi nilipokea maneno ya kunidhalilisha.
Familia yangu pia ilianza kunishauri “nikubali hali yangu” kwa sababu waliona juhudi zangu zote zimegonga mwamba. Kila mara nilipohudhuria sherehe za watoto wa marafiki zangu, nilijikuta nikilia kwa uchungu moyoni.
Siku moja, nilikutana na rafiki wa zamani ambaye alinieleza kuhusu mtu aliyemsaidia kushinda changamoto ya kiafya iliyokuwa imemsumbua kwa miaka mingi.
Nilimsikiliza kwa makini, na ingawa nilikuwa nimechoka kisaikolojia, ndani yangu kulikuwa na chembe ya matumaini. Nilipata namba ya mtaalamu huyu na nilipomtafuta, nilishangaa jinsi alivyokuwa na utulivu wa kuniuliza maswali ya kina kuhusu historia yangu ya afya. Soma zaidi hapa
