Katika mkoa wa Kigoma, karibu na mwambao wa Ziwa Tanganyika, aliishi kijana mmoja mwenye bidii na moyo wa kufanya kazi aitwaye Zakayo. Tangu akiwa kijana mdogo, Zakayo alipenda magari. Alikuwa na uwezo wa kuyatambua kwa kusikiliza sauti tu, na aliweza kuyatengeneza hata kabla ya kupata mafunzo rasmi. Baada ya kumaliza mafunzo yake ya udereva na kupata leseni, aliamini kuwa angepata kazi nzuri haraka, lakini mambo hayakumwendea kama alivyotarajia.
Kwa miaka kadhaa, Zakayo alikuwa akifanya kazi ndogo ndogo za udereva—kuendesha magari ya kukodi, kusaidia marafiki kama dereva wa muda, au kufanya safari za kijiji kwa malipo ya chini. Mara nyingi alilipwa kiasi kidogo sana ambacho hakikutosha hata kulipia mahitaji yake ya msingi. Kila alipofanya maombi ya kazi kubwa, kama kampuni za usafirishaji au taasisi mbalimbali, hakupata majibu. Mara nyingine aliitwa kwenye usaili, lakini hakuwahi kupata nafasi.
Miaka ilivyoendelea, Zakayo alianza kuhisi kama bahati ilikuwa imemgeuka. Aliona wenzake wakipiga hatua, wakipata kazi nzuri na kujijenga, ilhali yeye alikuwa akihangaika na kazi zisizo na uhakika. Hata wale aliowazidi uwezo wa kuendesha magari walipata nafasi ambazo yeye hakuwahi kuzipata. Mawazo yalizidi, akakosa amani, na wakati mwingine alifikiri labda hana tena jipya la kufanya. Soma zaidi hapa
