Nilizoea kudharauliwa. Kwa miaka mingi, jina langu lilikuwa likitajwa sambamba na umaskini, kushindwa, na ndoto zisizo na mwelekeo. Nilitembea mitaani nikiwa sina kitu cha kujivunia zaidi ya matumaini ambayo hata yenyewe yalikuwa yanapotea taratibu. Watu walinitazama kama mfano wa kile ambacho hawakutaka kuwa.
Nilituma maombi ya kazi, nilijaribu biashara ndogo ndogo, na nilijitosa kwenye miradi iliyoshindikana mara kwa mara. Kila nilipoanguka, waliokuwa karibu nami waliongeza dharau.
“Huyu hatawahi kufika popote,” walisema. Nilikuwa na mawazo, nilikuwa na bidii, lakini kila nilichogusa kilionekana kukwama bila maelezo ya kueleweka.
Kilichoniumiza zaidi ni kwamba hata nilipopata fursa ndogo, zilivunjika ghafla. Zabuni zilipotea dakika za mwisho, mikataba ilibadilishwa, na mara zote nilibaki mikono mitupu. Ndipo nilipoanza kujiuliza kama tatizo lilikuwa zaidi ya juhudi na mipango kama kulikuwa na kitu kilichokuwa kimefungwa katika safari yangu ya mafanikio. Soma zaidi hapa
