Ndoa yangu haikuvunjika ghafla. Ilianza taratibu, kimya kimya, bila kelele kubwa. Ugomvi mdogo wa asubuhi, maneno makali jioni, kisha ukimya mzito usiku. Kila siku ilifanana na iliyopita. Nilipojaribu kukumbuka mara ya mwisho tulicheka kwa pamoja, sikupata jibu la uhakika.
Tulianza kulaumu kila kitu. Uchovu wa kazi, pesa, watoto, hata wakwe. Kila mmoja alijitetea na hakuna aliyesikiliza. Nilianza kuona mume wangu kama adui badala ya mshirika.
Wakati mwingine ugomvi ulianza kwa jambo dogo kabisa chakula, kuchelewa, au ujumbe wa simu lakini uliishia kwa machozi na kukaa mbali.
Kilichoniumiza zaidi ni kwamba tulikuwa bado tunaishi nyumba moja, lakini mioyo yetu ilikuwa mbali. Soma zaidi hapa
