Kwa miezi kadhaa, nilihisi wasiwasi kila nikimuangalia mtoto wangu. Wenzake walikuwa tayari wanatembea, wanazungumza maneno ya kwanza, na kuonyesha maendeleo ya kawaida ya watoto wa umri wake, lakini wangu alionekana kuchelewa.
Kila mara nilipomuuliza kitu, alitabasamu tu bila kujibu kwa maneno, na kila hatua ndogo ya kujisimamia alikosa kufanya. Nilijawa na hofu kuwa kuna kitu kilikuwa kimekwama kwenye ukuaji wake.
Nilijaribu kumchochea kwa michezo na maneno, nikajitahidi kuzungumza naye kila siku na kumfundisha maneno mapya. Lakini maendeleo hayakuonekana kwa kasi niliyokuwa natarajia. Nilianza kuogopa kuwa huenda tatizo hili litaendelea kumzuia maisha yote yake ya awali, na hofu hiyo ilinifanya nikae usingizi mchana usiku. Soma zaidi hapa
