Kutana na Mohamed, kijana aliyekulia Katavi, alikuwa na ndoto kubwa za kuwa mfanyabiashara maarufu. Tangu akiwa mdogo, aliamini kwamba njia ya kumtoa kwenye umasikini ni kujituma, kuwa mbunifu, na kuanzisha biashara zake mwenyewe. Hakuwa mtu wa kukata tamaa, na kila mara alipoona nafasi, aliitumia kwa nguvu zote. Lakini licha ya juhudi zake zote, Mohamed alikumbana na kitu ambacho kilimchanganya zaidi ya chochote—biashara zake hazikuwahi kudumu.
Biashara ya kwanza aliyowahi kufungua ilikuwa ya kuuza vifaa vya simu. Aliwekeza kila senti aliyokuwa ameokoa kwa miaka miwili. Siku za mwanzo mambo yalionekana kwenda vizuri, lakini baada ya muda mfupi wateja wakapungua ghafla. Akapata hasara kubwa na kulazimika kufunga duka. Alisema pengine ni bahati mbaya.
Baada ya muda, alijaribu biashara ya nguo. Alinunua mzigo kutoka Dar es Salaam na kuusafirisha hadi Katavi. Akiwa amejaa matumaini, aliweka mtaji wake wote kwenye biashara hiyo. Lakini kilichotokea kilikuwa cha kushangaza—nguo hazikununuliwa, baadhi ziliharibika, na sehemu ya mzigo ilipotea njiani. Ndani ya miezi michache, biashara ile pia ikafa.
Mohamed hakutoa macho chini. Alijipa moyo, akatafuta kazi ndogo ya muda mfupi, na baadaye akaanzisha biashara ya boda boda. Lakini ndio kwanza matatizo yakawa makubwa zaidi. Pikipiki aliyoinunua iliharibika mara kwa mara, wateja hawakuwa wengi, na baada ya muda mfupi alilazimika kuiuza kwa bei ya hasara. Kwa mara ya kwanza katika maisha yake, alihisi kuchoka, kushindwa, na kukosa mwelekeo. Soma zaidi hapa
